» CORPUS of Ioannes Dantiscus' Texts & Correspondence
Copyright © Laboratory for Source Editing and Digital Humanities AL UW

All Rights Reserved. No part of this publication may be reproduced or transmitted in any form or by any means, electronic or mechanical, including photocopy, recording or any other information storage and retrieval system, without prior permission in writing from the publisher.

Letter #7745

Ioannes DANTISCUS to [Piotr KMITA Sobieński]
[1542-03-05 — 1542-03-17]

English register: Dantiscus commends to the addressee the envoys [Johann von Kreytzen, Botho von Eulenburg] of the duke [Albert von Hohenzollern], who have been dispatched to the ongoing Diet of the Kingdom of Poland to address the border dispute between the Duchy of Prussia and the Grand Duchy of Lithuania.


Manuscript sources:
1excerpt in Latin, 16th-century, GStA PK, XX. HA Hist. StA Königsberg, HBA, C 1, No. 823, enclosure
2excerpt in Latin, 20th-century, B. PAU-PAN, 8244 (TK 6), a.1541, f. 24r-v

Auxiliary sources:
1register in German, GStA PK, XX. HA Hist. StA Königsberg, Ostpr. Fol., 14 320, f. 50r

 

Text & apparatus & commentary Plain text Text & commentary Text & apparatus

 

<Illustris> etc.

Certo accepi ad ea comitia, in quibus nunc <Illustris Magnificentia> Vestra cum aliis clarissimis dominis senatoribus feliciter agit, illustrissimi domini ducis in Prussia, domini, amici et vicini mei coniunctissimi in negotio limitum cum magno ducatu Lithuaniae allegatos esse oratores, quibus licet mea commendatio apud <Illustrem Magnificentiam> Vestram minime est necessaria, quod sciam, quanti illorum principem faciat, et quanta observantia prosequatur, adegit [m]e tamen, cum amicae vicinitatis amicitiaeque mutuae, tum e[tia]m regni et omnium nostrum rei publicae ratio, ut has scriberem, in eo f[id]issimum, quod res finium non solum ipsius illustrissimi domini ducis, verum etiam et Regni, cuius hic princeps feudalis est, agatur. Officiique mei esse putavi pro praestito in consilium Regni iuramento <Illustrem Magnificentiam> Vestram commonefacere, ut, cum ea in re sententiam suam dictura sit, ad hoc orationem accom<m>odet, ne quid vetustis et exacte privilegiorum vigore descriptis oris, quae per sol<l>emnem transactionem cum illustrissimo principe factam cum magno ducatu, modo limites regni sunt, decedat, aut ne illis quicquam <Illustris Magnificentia> Vestra cum aliis regiis senatoribus, quibus ea cura incumbit, derogari patiatur, quodque in hoc negotio missi oratores sic tractentur, ut cum certa consolatione et spe indulgenter auditi atque absoluti ad dominum suum illustrissimum principem redire possint.

Hanc animi mei significationem non adeo affectione propensionis, quantum ex debito in rem publicam Regni iuratae meae fidei, in <Illustris Magnificentiae> Vestrae et quorundam aliorum dominorum senatorum notitiam deducendam operae pretium esse existimabam. Meque etc.