List #3241
[Ioannes DANTISCUS] do Stanisław HOZJUSZ (HOSIUS)Heilsberg (Lidzbark), 1547-10-31
Regest polski:
Dantyszek nie wątpi, że adresat pamięta, co pisał do niego wcześniej oraz w liście z 8 października w sprawie wdowy po Georgu Scheweckem [Katariny Schewecken]. Wydarzyło się to, czego wówczas obawiała się wdowa. Spadkobiercy jej męża nie wyrazili zgody ani na przekazanie jej dóbr ziemskich – przeprawy w Koźlinach (Güttland) i dworu położonego koło wsi Orha, ani na przyjęcie w zamian należnej im sumy pieniężnej.
Wdowa pozwała spadkobierców przed sąd ziemski [tczewski], który na podstawie aktu donacji oraz jego królewskiego zatwierdzenia [przez Zygmunta I] wydanego w ich obecności orzekł, że powinni przyjąć należną sumę za dobra i nie kwestionować zatwierdzenia. Przez wiele lat sprawa uchodziła za rozstrzygniętą i nie budziła sprzeciwu spadkobierców. Obecnie zamiast najpierw odwołać się do rady Prus Królewskich, złożyli przed notariuszem i świadkami apelację do króla.
Dantyszek załączył do listu do króla kopie wyroku królewskiego oraz ostatniego postanowienia sądu ziemskiego, aby król, biskup krakowski [Samuel Maciejowski] i adresat mogli lepiej rozeznać się w sprawie, gdyby wcześniej przesłane odpisy zostały gdzieś odłożone. Wdowa obawia się, by nie spotkało jej to, co radę miasta Elbląga, to znaczy dopuszczenie na dworze królewskim apelacji wniesionej przed notariuszem i świadkami. O sprawie tej Dantyszek pisał już w liście polecającym sekretarza elblążan. Niewykluczone, że doręczyciel obecnego listu dotrze do adresata przed nim. Wdowa prosiła Dantyszka, by zwrócił się zawczasu do adresata z prośbą o udaremnienie starań jej przeciwników.
Dantyszek zwraca się do adresata z prośbą, by zabiegał u króla, biskupa krakowskiego, podkanclerzego [Mikołaja Grabi], do którego również wystosował list z kopiami decyzji królewskiej i postanowienia sądu ziemskiego, oraz u innych możnych Królestwa, mających decydujący głos w sądach królewskich, o zniesienie nowego zwyczaju wnoszenia apelacji bezpośrednio do króla. Zwyczaj ten pozostaje w sprzeczności z ustawami królewskimi i prawami Prus Królewskich. Nieporządek w sądownictwie szkodzi interesowi publicznemu.
Dantyszek wyraża przekonanie, że król nie wyda rozstrzygnięcia sprzecznego ze swoim wcześniejszym postanowieniem. Prosi adresata, by dopilnował tej sprawy i zatroszczył się o interes wdowy, tak aby zachowała donację i nie była z jej powodu wzywana na dwór przed sąd królewski.
Rękopiśmienne podstawy źródłowe:
Pomocnicze podstawy źródłowe:
Publikacje:
| ||||||||
Tekst + aparat krytyczny + komentarz Zwykły tekst Tekst + komentarz Tekst + aparat krytyczny
Venerabilis etc.
Quae antea et octava huius per nuntium meum in causa honestae
Nam, cum nuper eam ob causam, ut iuxta decret{r}um regium super ea donatione latum, dictis heredibus satisfaceret et se quietem redderet, eos ad
Adiunxi autem meis cf.
Quare plurimum rogo , cum donationem eam, quae inter
Nec dubito serenissimam
Cui omnia faustissima a Domino Deo ex animo precor.