» Korpus Tekstów i Korespondencji Jana Dantyszka
Copyright © Pracownia Edytorstwa Źródeł i Humanistyki Cyfrowej AL UW

Wszelkie prawa zastrzeżone. Zabrania się kopiowania, redystrybucji, publikowania, rozpowszechniania, udostępniania czy wykorzystywania w inny sposób całości lub części danych zawartych na stronie Pracowni bez pisemnej zgody właściciela praw.

List #2499

[Ioannes DANTISCUS] do [Andrzej GÓRKA]
Heilsberg (Lidzbark), 1541-09-30

Regest polski:

Dantyszek korzysta z okazji, że dwaj jego słudzy-muzycy jadą z wizytą do swych rodziców przez dobra Andrzeja Górki, aby przekazać mu pozdrowienia oraz gratulacje z okazji szczęśliwego powrotu z Litwy. Wyraża nadzieję, że z powodzeniem załatwił swoje sprawy na dworze królewskim.

Pragnie dowiedzieć się, dlaczego Górka wraz z wojewodą brzeskim [Janem Kościeleckim] nie odwiedził go w drodze powrotnej. Zapewne nie byłby w stanie podjąć go tak wspaniale, jak książę sąsiad [Albrecht Hohenzollern], ale zadbałby, aby należycie uhonorować adresata.




Rękopiśmienne podstawy źródłowe:
1brulion język: łacina, autograf, BCz, 245, s. 286 (b.p.)

 

Tekst + aparat krytyczny + komentarz Zwykły tekst Tekst + komentarz Tekst + aparat krytyczny

 

Magnifice Domine, amice carissime et honorande.

Salutem et omni[s] felicitatis accessum.

Cum duo isti musici servitores mei permissu meo, ut parentes suos inviserent, per domini[u]m Magnificentiae Vestrae sint ituri, nolui committere, quin illam prosperamque eius valetudinem iis meis litter[is] inviserem, congratulando Magnificentiae Vestrae , quod ex Lituania, utinam rebus suis ex sententi[a] in aula regia confectis, sospes redierit.

Hucus[que] non sine amicissimo desiderio in adventus Magnificentiae Vestrae expecta[turus] fui, quam una cum affine suo, magnifico domino palat[ino] Brzestensi, iter per dicionem meam facturam existimabam, oppido quam libentissime illam apud me hic vidissem et pro mea tenuitate, q[uantum] potuissem, humanitatis officio tractassem. Quod qu[a] de re non successit, non velit gravari me Magnificentia V[estra] certiorem reddere. Quod si non tam laute tamq[ue] splendide, ut apud illustrem dominum ducem vicinum me[um] excepta fuisset, propensio tamen mihi non defuisset ad omnem exhibendum honorem ac benevolentiam Magnificentiae Vestrae.

Quam diutissime feliciter valere ex animo cupi[o].

Datae Heilsberg, ultima die Septembris MDXLI.